Του Γιώργου Κουκούνη* 

«Υπόχρεοι πληρωμής είναι ο ιδιοκτήτης, ο διάδοχος του και ο ενοικιαστής ανεξάρτητα σε ποιο όνομα είναι ο μετρητής»

Σοβαρό ζήτημα φαίνεται ότι δημιουργούν οι πρόνοιες των Κανονισμών των Συμβουλίων Υδατοπρομήθειας καθόσον η παράλειψη εξόφλησης λογαριασμού κατανάλωσης νερού ποινικοποιείται και ο ιδιοκτήτης του υποστατικού είναι αλληλέγγυα υπεύθυνος και υπόχρεος για την πληρωμή οποιουδήποτε οφειλόμενου ποσού, περιλαμβανομένων πρόσθετων τελών, προσαυξήσεων και τόκων, πέραν της εγγύησης του καταναλωτή. Το γεγονός ότι ο υδρομετρητής δεν είναι στο όνομα του ιδιοκτήτη ή η κατανάλωση έγινε από άλλο πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν διαφοροποιεί την ευθύνη του ιδιοκτήτη ή διάδοχου του. Συνεπώς το θέμα επηρεάζει ιδιοκτήτη που ενοικιάζει το υποστατικό του ή που το έχει πωλήσει αλλά η μεταβίβαση δεν έλαβε χώρα και υπάρχει απλήρωτος λογαριασμός νερού, ανεξάρτητα αν η κατανάλωση δημιουργήθηκε από τον αγοραστή ή τον ενοικιαστή του. Ανάλογα επηρεάζει και νέο ιδιοκτήτη – αγοραστή σε περίπτωση που ο προηγούμενος ιδιοκτήτης ή ενοικιαστής του άφησε απλήρωτο λογαριασμό. Η σχετική πρόνοια στους Κανονισμούς Υδατοπρομήθειας αναφέρει ότι αν καταναλωτής, που δεν είναι ιδιοκτήτης υποστατικού, εγκαταλείψει αυτό χωρίς να εξοφλήσει οποιοδήποτε υπόλοιπο λογαριασμού, ο ιδιοκτήτης του υποστατικού είναι αλληλέγγυα υπεύθυνος και υπόχρεος για την πληρωμή του, πέραν της εγγύησης του καταναλωτή. Σε περίπτωση πώλησης, μεταβίβασης ή άλλως πως διάθεσης υποστατικού που υδροδοτείται από Συμβούλιο πριν από την εξόφληση οποιουδήποτε ποσού, η ευθύνη για εξόφληση βαρύνει τόσο τον προηγούμενο ιδιοκτήτη όσο και το διάδοχο του, αλληλέγγυα με τον καταναλωτή αλλά και μεταξύ τους, ανεξάρτητα από το αν ο διάδοχος έχει καταστεί εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ή παραμένει δικαιούμενος σε εγγραφή. 

Η παράλειψη πληρωμής οφειλόμενου ποσού συνιστά παράβαση των Κανονισμών και αδίκημα, για το οποίο προνοείται χρηματική ποινή μέχρι €500 και το πρόσωπο που βρίσκεται ένοχο υπόκειται συγχρόνως στην υποχρέωση να καταβάλει τα τέλη και δικαιώματα τα οποία αμέλησε ή αρνήθηκε να καταβάλει. Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν είχε γνώση για την κατανάλωση ή για τη μεταβίβαση του υδρομετρητή δεν τον απαλλάσσει από το αδίκημα, το οποίο είναι αυστηρής ποινικής ευθύνης. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση που εξέδωσε στην Π.Ε.78/17, ημερ.19.4.2018, αναφέρεται στον εφεσείοντα ιδιοκτήτη υποστατικού που αμφισβητούσε την καταδίκη του σε κατηγορία που αφορούσε στο αδίκημα της παράλειψης εξόφλησης λογαριασμού κατανάλωσης νερού και κρίθηκε ένοχος μαζί με τον ενοικιαστή που ήταν και ο εγγεγραμμένος καταναλωτής στο υποστατικό. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε πρόστιμο €100 στον κάθε ένα και τους διέταξε να πληρώσουν το ποσό των €2.685,10 που αφορά τα επίδικα τέλη κατανάλωσης νερού, πλέον τα έξοδα της διαδικασίας κατά το ½ ο καθένας. Ο ιδιοκτήτης αμφισβήτησε την ορθότητα της καταδίκης του και υποστήριξε ότι επειδή ο ίδιος κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήταν καταναλωτής και δεν γνώριζε ότι είχε μεταβιβαστεί ο λογαριασμός του νερού στο όνομα του ενοικιαστή, το Συμβούλιο είχε υποχρέωση να αναζητήσει τον ενοικιαστή που είχε εγκαταλείψει το υποστατικό αφήνοντας απλήρωτο το λογαριασμό του νερού, πριν στραφεί εναντίον του ιδίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επιδοκίμασε την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου που έκρινε ότι δεν συνιστά υπεράσπιση ότι ο ιδιοκτήτης δεν γνώριζε για τη μεταβίβαση του λογαριασμού στο όνομα του ενοικιαστή και η διατύπωση του Κανονισμού δεν περιέχει οποιαδήποτε αναφορά σε γνώση, συγκατάθεση ή αποδοχή ή οποιαδήποτε άλλη πνευματική διεργασία από μέρους του ιδιοκτήτη. Η ρυθμιστική φύση των Κανονισμών παραπέμπει σε αδίκημα αυστηρής ποινικής ευθύνης.

Το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι η παράλειψη εξόφλησης λογαριασμού κατανάλωσης νερού ποινικοποιείται δυνάμει του περί Υδατοπρομήθειας Νόμου, Κεφ. 350. Ο εφεσείων, όπως ορθά αποφάσισε το πρωτόδικο Δικαστήριο, ως ένας εκ των ιδιοκτητών του ακινήτου στο οποίο βρίσκεται το υποστατικό, υπέβαλε αίτηση στο Συμβούλιο για παροχή νερού και το επίδικο υποστατικό ενώθηκε με το δίκτυο. Στη συνέχεια, υπέγραψε ενοικιαστήριο έγγραφο και ο ενοικιαστής μεταβίβασε το λογαριασμό στο όνομα του και κατέβαλε τη σχετική εγγύηση. Το Συμβούλιο, επειδή υπήρχε οφειλή αναφορικά με κατανάλωση νερού στο υποστατικό, εξέδωσε τιμολόγιο και ακολούθως απέκοψε την παροχή νερού στο υποστατικό, η οποία επανασυνδέθηκε κατόπιν αίτησης του εφεσείοντα. Ένεκα του ότι το τιμολόγιο δεν εξοφλήθηκε, το Συμβούλιο προχώρησε σε κατάσχεση του ποσού της εγγύησης, αλλά δεν πληρώθηκε κανένα άλλο ποσό. Το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι ορθά διαπιστώθηκε ότι ο ιδιοκτήτης παρέλειψε να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό που συνιστά παράβαση των διατάξεων του Νόμου και του Κανονισμού, είναι ορθή η κατάληξη περί ενοχής του, όπως και το διάταγμα πληρωμής και η ποινή κρίνεται αρμόζουσα.

 *Δικηγόρου στη Λάρνακα