Οικογένεια αστέγων ζει σε ξενοδοχείο με την στήριξη της Κίνησης για το Δικαίωμα Στέγασης. Γυναίκα άστεγη το ίδιο. Άλλοι άστεγοι φιλοξενούνται σε σπίτια μελών της Κίνησης ή σε σπίτια με υποφερτά ενοίκια, πάλι με την στήριξη της Κίνησης. Γυναίκα μόλις προχθές κατάγγειλε στην Αστυνομία ότι δέχεται απειλές για να εγκαταλείψει το σπίτι στο οποίο κατοικεί ώστε ο ιδιοκτήτης να το μοσχοενοικιάσει.

Μάλιστα, της κατέστρεψαν τα λάστιχα του αυτοκινήτου της για να την εκφοβίσουν. Δραματικές εικόνες, που αποτελούν μικρογραφία των όσων τραγικών συμβαίνουν στη Λεμεσό με τα ενοίκια τα οποία έχουν εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη. Τραγικές εικόνες, που απεικονίζουν μια απείρως απελπιστική κατάσταση. Πονεμένες ιστορίες, που κονιορτοποιούν το περιβόητο success story το οποίο μετά μανίας κάποιοι τα τελευταία χρόνια παλεύουν να υποβάλουν στο υποσυνείδητο των ανθρώπων.

Μπροστά σε αυτό το δράμα, το οποίο, προφανώς, επιφυλάσσει ακόμη τραγικότερα επεισόδια, κάποιοι πολιτικοί εμφανίζονται άκρως εξοργιστικοί. Παρακολουθούσα προχθές σε τηλεοπτικό σταθμό μια σχετική συζήτηση. Ανάμεσα στους συνομιλητές και ο βουλευτής Λεμεσού Ανδρέας Κυπριανού. Τον άκουγα αρχικά με ανοικτό το στόμα.

Παρέμεινα ενεός εξαιτίας του πάθους με το οποίο μιλούσε. Όχι υπέρ των αστέγων και όσων απεγνωσμένα πασχίζουν να αποφύγουν να βρεθούν στην ίδια κατηγορία. Μιλούσε με απίστευτη μανία και φώναζε γιατί δεν ακολουθούμε το παράδειγμα άλλων χωρών, που κτίζουν πολυκατοικίες με πολλά μικρά διαμερίσματα. Ή γιατί δεν φεύγουν όλοι αυτοί εκτός πόλεως.

Εξοργίστηκα. Αφού διαλύθηκε η αρχική κατάπληξη, η αηδία εκτόξευσε το αίμα στο κεφάλι. Η τόσο άσπλαχνη παράκαμψη της σπουδαιότερης ύπαρξης σ’ αυτό τον πλανήτη, του Ανθρώπου, οδηγεί σε απόγνωση. Αλλά και σε θυμό. Διότι, κύριε βουλευτή, μιλάμε για ψυχές. Που βρίσκονται αυτή την στιγμή ή κινδυνεύουν από στιγμή σε στιγμή να βρεθούν στο δρόμο. Κάποιοι με μικρά παιδιά. Και αντί μια χούφτα άνθρωποι μιας κάποιας κίνησης να πασχίζουν να περιμαζέψουν αυτούς τους ανθρώπους, εσύ έπρεπε να το έπραττες αυτό.

Αλήθεια, όμως, υπάρχει ανάμεσα στους πολιτικάντηδες κάποιος που να βρέθηκε ποτέ στο δρόμο; Υπάρχει κάποιος από εσάς, που βρέθηκε στην τραγική κατάσταση να πασχίζει κάθε μήνα, μετρώντας και το τελευταίο διαθέσιμο σεντ, να εξασφαλίσει φαγητό όλο τον μήνα στην οικογένειά του; Φωνάζεις γι’ αυτούς τους δυστυχισμένους; Πού βρίσκεις τη δύναμη, κύριε;

Την ώρα, λοιπόν, που ο ανεκδιήγητος υπουργός Οικονομικών δηλώνει ανερυθρίαστα ότι είναι ψηλός ο κατώτατος μισθός στην Κύπρο, άνθρωποι μένουν στο δρόμο. Οι μικρομεσαίες τάξεις σε μεγάλο βαθμό αδυνατούν πλέον να εξασφαλίσουν δική τους κατοικία. Οι πρόσφυγες με σχεδόν αδύνατη την εξασφάλιση δανείων από τις τράπεζες το ίδιο.

Όσο για τους νέους, την άμοιρη γενιά των 500 ευρώ, αν δεν ευτύχησαν να διαθέτουν ακίνητη περιουσία οι γονείς τους, ούτε στη Δευτέρα Παρουσία δεν θα καταφέρουν να αποκτήσουν συμβόλαιο σπιτιού. Ούτε καν τα δυσθεώρητα ενοίκια στη Λεμεσό δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν.

Πίσω από τα μυθεύματα περί success stories, που αποσκοπούν μόνο στη δημιουργία φανταχτερών εντυπώσεων, κρύβεται η ωμή πραγματικότητα. Το αιματηρό κούρεμα καταθέσεων εξαφάνισε την περιουσία πολλών. Ή άφησε άλλους τόσους φορτωμένους με κόκκινα δάνεια. Παράλληλα, επέφερε εξίσου αιματηρό κούρεμα μισθών στην πλειονότητα των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, αφού οι εργοδότες δεν είχαν άλλο τρόπο προστασίας των επιχειρήσεων τους.

Οι κουρεμένοι μισθοί, όμως, σε συνάρτηση με τα δυσανάλογα αυξανόμενα ενοίκια οδηγεί χιλιάδες οικογένειες σε δραματική κατάσταση. Που γίνεται ακόμη δραματικότερη από τις χιλιάδες των ξένων οι οποίοι έχουν πλημμυρίσει τη Λεμεσό.

Και οι κυβερνώντες; Τραγικοί για μια ακόμη φορά. Ο υπουργός Εσωτερικών υπόσχεται να παρουσιάσει νέα στεγαστική πολιτική στις αρχές του 2019. Να την παρουσιάσει. Μέχρι να εγκριθεί, όμως, και να αρχίσει να υλοποιείται με τους γνωστούς ρυθμούς χελώνας στο κυπριακό Δημόσιο οι άστεγοι θα πολλαπλασιασθούν. Και όσοι αντέξουν. Δεν βαριέσαι αδελφέ…

Όσο για τον πρόεδρο του κυβερνώντος κόμματος υποκλίνομαι. Κατέθεσε δύο προτάσεις (αν μη τι άλλο σκέφτηκε κάτι) που δεν προσφέρουν άμεση λύση. Με σκεπτικό εντελώς ανορθόδοξο. Να εισπράττουμε, είπε, 50.000 ευρώ από κάθε αλλοδαπό που θέλει να πολιτογραφηθεί Κύπριος και να τα αξιοποιούμε για στεγαστική πολιτική. Το είπε κομψά αλλά αποτελεί ληστρική νοοτροπία. Σκέτος εκβιασμός (κομψός) κάποιων ξένων για να γλυτώσουν οι κυβερνώντες.

Η δεύτερη πρόταση, να μειωθεί το ελάχιστο εμβαδόν διαμερισμάτων από τα 85 τ.μ. ώστε να μπορούν να τα αγοράζουν οι φτωχές οικογένειες. Η αντίδραση Περδίκη άκρως χαρακτηριστική: Ο πρόεδρος της νεοφιλελεύθερης παράταξης εισηγείται στεγαστική πολιτική τύπου Τσαουσέσκου με εργατικές κατοικίες (των 40 τ.μ.) για φτωχούς! Αλήθεια, ζήσατε ποτέ μια ολόκληρη οικογένεια σε 40 τ.μ.; Τόση ποιότητα ζωής θα πρέπει να το γιορτάσουν κιόλας οι άνθρωποι…

Αλήθεια, γιατί μιλάνε όλοι αυτοί οι «άσχετοι»; Γιατί δεν αφήνουν τον βραβευθέντα συγγραφέα του success story να μιλήσει; Πού κρύφτηκε ο Χάρης; Γιατί αποφεύγει να προσθέσει ένα ακόμη εντυπωσιακό κεφάλαιο στο σπουδαίο του σύγγραμμα; Προσφέροντας μια ακόμη μαγική λύση; Αλήθεια, κύριε Χάρη, θυμάσαι πόσα δισ. μοίρασε σε υποσχέσεις προεκλογικά ο Πρόεδρος; Γιατί δεν μοιράζεις μερικά από εκείνα για την στέγαση των ανθρώπων; Ή μόνο όταν υπάρχουν εκλογές αυγατίζουν τα ταμεία σου;

Αιδώς Αργείοι!

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος