Στον αέρα κινδυνεύει να τεθεί το Τοπικό Σχέδιο Λεμεσού που δημοσιεύτηκε το 2013. Το Διοικητικό Δικαστήριο έκανε δεκτές προσφυγές –πέντε φυσικών και ενός νομικού προσώπου– ακυρώνοντας τις αποφάσεις με τις οποίες επηρεάζονται τα ακίνητα των οποίων είναι ιδιοκτήτες. Παρά το γεγονός ότι η δικαστική απόφαση αφορά μόνο στα ακίνητα των συγκεκριμένων ιδιοκτητών γης, εντούτοις, ένεκα των λόγων για τους οποίους το Δικαστήριο κατέληξε στην απόφασή του, εκτιμάται ότι ανάλογη κατάληξη θα έχουν και τυχόν άλλες προσφυγές με τις οποίες προσβάλλεται η δημοσίευση του Τοπικού Σχεδίου. Συγκεκριμένα, το Διοικητικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι στην Επιτροπή Μελέτης Ενστάσεων, συμμετείχαν πρόσωπα τα οποία είχαν ίδιον συμφέρον από τις αποφάσεις που κλήθηκαν να λάβουν.
Ως μέλη της Επιτροπής διορίστηκαν, μεταξύ άλλων, οι Δήμαρχοι Λεμεσού και Ύψωνα. Διορίστηκαν από τον υπουργό Εσωτερικών ο οποίος τους μεταβίβασε εξουσίες που του παρείχε ο νόμος. Όπως διαπίστωσε το Δικαστήριο «ο μεν Δήμαρχος Λεμεσού είχε ο ίδιος και/ή η σύζυγός του όπως δήλωσε «ουσιαστικό συμφέρον στα όρια του εν λόγω Τοπικού Σχεδίου» με λεπτομερή περιγραφή ιδιοκτησίας τριών ακινήτων (οικία, γραφείο, οικία) όλα στην «Διοικητική περιοχή» του Δήμου Λεμεσού (Αγία Ζώνη, Αγία Τριάδα, Ενορία Καθολική). Ο δήμαρχος Ύψωνα σύμφωνα με τη δική του Δήλωση Συμφέροντος, ημερομηνίας 18/4/2012, είχε «ουσιαστικό συμφέρον» στα όρια του Τοπικού Σχεδίου Λεμεσού 2011, λόγω ιδιοκτησίας δύο ακινήτων στην «Διοικητική Περιοχή» του Ύψωνα».
Υπό αυτά τα δεδομένα το Δικαστήριο υπέδειξε ότι «παρά τα συμφέροντά τους αυτά, που οι ίδιοι αποκάλυψαν στα πλαίσια διαφάνειας, ως επιβάλλουν η αρχή της χρηστής διοίκησης και της φυσικής δικαιοσύνης, όχι μόνο διορίστηκαν να επιληφθούν ως μέλη συλλογικού σώματος και/ή Επιτροπής (ΕΜΕ) των ενστάσεων των ιδιοκτητών άλλων ακινήτων στην ίδια διοικητική περιοχή (επιμέρους δηλαδή περιοχής του Τοπικού Σχεδίου Λεμεσού), όχι μόνο δεν αντικαταστάθηκαν μετά την αποκάλυψη των συμφερόντων τους, αλλά περαιτέρω μετείχαν στις συνεδριάσεις των εν λόγω ΕΜΕ που κατέληξαν σε απόφαση για απόρριψη των επίδικων ενστάσεων των αιτητών και άλλων ενισταμένων. Τα ουσιαστικά τους συμφέροντα ως εκ της ιδιοκτησίας αυτής κρίνω πως δεν παρείχαν τα εχέγγυα της αμερόληπτης κρίσης, αυτής δε αντικειμενικά και όχι υποκειμενικά ιδωμένης».
Υπήρξε όμως, ακόμα μια παράμετρος. Όπως σημειώνεται στην απόφαση, «καταλήγω πως πάσχει ακυρότητας η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων του Υπουργού σε πρόσωπα που είτε είχαν ουσιαστικό προσωπικό συμφέρον στην υπό κρίση της ΕΜΕ διοικητικής περιοχής του Δήμου Λεμεσού και του Δήμου Ύψωνα ως μελών των ΕΜΕ Λεμεσού και Ύψωνα ή/και ως εκ της ex officio ιδιότητάς τους (δήμαρχοι), που παράλληλα εκπροσωπούσαν τα Δημοτικά Συμβούλια του Δήμου στον οποίον προΐσταντο για προώθηση των ενστάσεων του δήμου, ενώπιον των ΕΜΕ των οποίων επιλέγηκαν ως μέλη».
Με αυτά τα δεδομένα το Διοικητικό Δικαστήριο στην ακύρωση των αποφάσεων με τις οποίες απορρίφθηκαν οι ενστάσεις για τα ακίνητα των προσώπων που άσκησαν προσφυγές και κατ’ επέκταση η δημοσίευση του Τοπικού Σχεδίου Λεμεσού 2013, για τα υπό κρίση ακίνητα.
Του Γιάννη Νεάρχου